تاریخچه عینک ها | بینایی سنجی و عینک هیراد

تاریخچه عینک ها

منشاء و پیدایش عینک

به گفته کارشناسان، از زمان کشف آتش و اختراع چرخ توسط بشر، عینک پنجمین اختراع مهم است. دلیل: برای اولین بار در تاریخ بشر، میلیون ها نفر علیرغم مشکلات بینایی خود توانستند از دید خوبی برخوردار شوند. امروز ما این را بدیهی می دانیم، اما برای قرن ها هیچ راه حلی برای کسانی که از اختلال بینایی رنج می برند وجود نداشت و ساخت عینک مدرنی که امروزه می شناسیم زمان زیادی طول کشید.

اختراع عینک گامی مهم و رو به جلو در تاریخ فرهنگی بشریت تلقی می شود:

ناگهان افرادی که از اختلالات بینایی رنج می بردند نه تنها می توانستند نقش فعالی در زندگی روزمره داشته باشند، بلکه مدت طولانی تری مطالعه کنند، دانش خود را گسترش دهند و سپس آن را به نفرات بعدی منتقل نمایند. سیسرو، خطیب بزرگ رومی (۳۷-۶۸ پس از میلاد) را در نظر بگیرید: او نبردهای گلادیاتور محبوب خود را با استفاده از یک سنگ سبز شفاف تماشا کرد به این امید که نور چشمانش را تازه کند.

این باور تا قرن نوزدهم ادامه داشت. “عینک آفتابی” آن دوره دارای عدسی سبز بود و در داخل خانه نیز استفاده می شد. اما واقعاً اختراع یک ابزار بصری مناسب چه زمانی و از کجا آغاز شد؟

اولین کمک بینایی در جهان

محقق و ستاره شناس عرب، ابن الحیتم (حدود ۹۶۵-۱۰۴۰ پس از میلاد) اولین کسی بود که پیشنهاد کرد که لنزهای صاف ممکن است به کسی که از اختلال بینایی رنج می برد کمک کند. با این حال، ایده او در مورد استفاده از بخش هایی از یک کره شیشه ای برای بزرگنمایی نوری تنها سال ها بعد عملی شد.

“کتاب اپتیک” او در سال ۱۲۴۰ به لاتین ترجمه شد و در بسیاری از جوامع رهبانی خوانندگان توجهی یافت. در اینجا بود که ایده های ابن هیتم به واقعیت تبدیل شد: در قرن سیزدهم، راهبان ایتالیایی عدسی نیمه کروی ساخته شده از کریستال سنگی و کوارتز ساختند که وقتی روی یک نوشته قرار می گرفت، حروف را بزرگ می کرد!

این “سنگ مطالعه” برای بسیاری از راهبان مسن که از پیرچشمی رنج می بردند یک نعمت واقعی بود و به طور قابل توجهی کیفیت زندگی آنها را بهبود بخشید. در این دوره، کلمه آلمانی برای عینک (Brille) شروع به کار کرد. این اصطلاح از بریل گرفته شده است، نام کریستال سنگی که برای تشکیل اولین عدسی ها صاف شد.

زادگاه عینک

در حالی که خواندن سنگ ها به افراد کمک می کرد بینایی روزانه داشته باشند، اما این سنگ ها هنوز با عینک هایی که امروزه می شناسیم فاصله زیادی داشتند. اختراعی که در کارخانه شیشه‌ای معروف مورانو در قرن سیزدهم ایجاد شد.

مورانو، جزیره‌ای کوچک در شمال ونیز، مدت‌ها مرکز تولید شیشه محسوب می‌شد. تخصص صنعتگران شیشه‌سازی با خارجی‌ها در میان گذاشته نشد: فرمول‌ها کاملاً محرمانه بودند و کریستالری‌ها یا شیشه‌سازان از ترک جزیره منع شدند. زمانی بود که هرکسی که این قوانین را نقض می کرد، می توانست اعدام شود. در این دوره، تمام دنیا به ایتالیا نگاه می کردند، زیرا شیشه سفید لازم برای تولید وسایل کمک بصری فقط در کارخانه شیشه مورانو تولید می شد.

در پایان قرن سیزدهم، cristalleri موفق به ایجاد یک پیشرفت بزرگ شد: برای اولین بار، آنها دو عدسی محدب را زمین، هر یک از آنها را در یک حلقه چوبی با یک محور قرار داده و آنها را با یک پرچ به هم وصل کردند. و اوریکا: اولین جفت عینک ساخته شد!

مطمئناً این جفت “عینک پرچ” هیچ وسیله ای برای اتصال آنها به سر کاربر نداشت. با این وجود، آسایش دید، همه چیز بود. برای بهبود دید خود، پوشنده فقط باید “دو لیوان” را جلوی چشمان خود می گرفت. این اختراع حتی در ساختمانی در منطقه جاودانه شد.

در سال ۱۳۵۲، توماسو دی مودنا نقاشی های دیواری را در خانه فصلی صومعه دومینیکن سن نیکولو در ترویزو نقاشی کرد، از جمله یک لیوان مطالعه و شیشه های دو پرچ. علاوه بر این، با وجود تمام تلاش‌های شیشه‌سازان، نمی‌توان همه رموز شیشه‌سازی را مخفی نگه داشت.

برای اطمینان از اینکه ونیز رهبر بازار در تجارت شیشه باقی می ماند، تنها کسانی که به طور کامل به قوانین cristalleri پایبند بودند، پس از سال ۱۳۰۰ اجازه تولید “عینک چشم” را داشتند. با گذشت زمان، عینک های پرچی به آلمان نیز راه یافت: قدیمی ترین نمونه. در صومعه وینهاوزن در بخش شمالی کشور کشف شد.

با گذشت سالها، شیشه سازان شفت شیشه های پرچ را با قوس و قاب های چوبی را با سرب جایگزین کردند. نتیجه، گام مهم دیگری در تکامل وسایل کمک بینایی را نشان می‌دهد: عینک‌هایی با شقیقه‌هایی که شباهت زیادی به آن‌هایی که امروز می‌شناسیم. مواد متنوع و فزاینده ای مورد استفاده قرار گرفت: در آغاز قرن شانزدهم، چرم، پوسته لاک پشت، شاخ، استخوان نهنگ، آهن، نقره و برنز پردازش می شد. اینها همه موادی بود که فقط ثروتمندان می توانستند بخرند.

First-Glasses-01

عینک ها امروزه

عینک‌هایی که امروزه می‌بینیم و می‌زنیم، در نهایت در آغاز قرن هجدهم ظاهر شدند. بزرگ‌ترین مشکل کمک‌های بصری، تناسب آن بود: یا مدام روی صورت کاربر می‌لغزید یا فقط با سختی و تحریک شدید در جای خود نگه داشت. یکی از مزایای “عینک های گوش” یا “عینک معبد” در مقایسه با مدل های قبلی این بود که دارای یک پل بینی و شقیقه هایی برای نگه داشتن عینک در جای خود از طریق گوش بودند.

یک حلقه فلزی اغلب به انتهای شقیقه ها وصل می شد تا راحت تر باشد. اولین نمونه‌های این عینک در لندن ظاهر شد و می‌توان آن را در بروشور تبلیغاتی بینایی‌شناس انگلیسی اسکارلت در سال ۱۷۲۸ مشاهده کرد. مردم همچنین در فکر بهبود عینک در ایالات متحده بودند.

آیا می دانستید که در سال ۱۷۸۴ بنجامین فرانکلین لنزهای دو کانونی را ساخت که سلف لنزهای واریفوکال امروزی است؟ به همین دلیل است که لنزهای دو کانونی هنوز به عنوان “عینک فرانکلین” شناخته می شوند.

“عینک های معبد” مدرن از سال ۱۸۵۰ شروع به گسترش گسترده کردند. با این حال، راحتی پوشنده در طول زمان با طراحی بهتر شقیقه‌ها و پدهای بینی راحت‌تر بهبود یافته است تا اینکه در آغاز قرن بیستم به کمال آناتومیکی دست یافتند.

عینک در هر شکل و اندازه

در پی سنگ خواندن، وسایل کمک بینایی با هر شکل و اندازه ساخته شد. به عنوان مثال: مونوکل لوازم جانبی محبوبی در بین مردان و زنان مرفه آلمان و انگلیس بود که از سال ۱۷۲۷ شروع شد. لورگنت، وسیله ای بصری که با یک دسته جلوی چشمان خود می گیرید، در سال ۱۷۸۰ دنبال شد.

نورنبرگ عینک‌های لبه‌دار، که مردم آن‌ها را نه چندان محبت‌آمیز «معده‌شکن» می‌نامند، نیز مربوط به همین زمان است. این یک جفت فریم براق بود که از یک تکه سیم بلند و منفرد تشکیل شده بود که دور لنزها پیچیده شده بود. اگرچه از مواد نسبتاً ساده ساخته شده بود، اما در قرن نوزدهم بسیار محبوب بود.

سپس مد تغییر کرد و مردم به جای آن پرنس-نز را انتخاب کردند. این “ستاره” در میان وسایل کمک بینایی دارای دو عدسی بود که با سیمی حلقه‌هایی به هم متصل می‌شدند که بر روی ریشه‌ی بینی کاربر قرار می‌گرفت. از سال ۱۸۴۱، هیچ طرح دیگری به این اندازه نشان دهنده بورژوازی مرفه آلمان نبود.

آنچه امروز عینک می توانند انجام دهند

از لنزهای دقیق واریفوکال و لنزهای ویژه برای دنیای دیجیتال گرفته تا عینک‌های رانندگی یا لنزهای عینکی که با در نظر گرفتن استفاده کنندگان از لنزهای تماسی طراحی شده‌اند: هدف ما برای بهینه‌سازی مداوم بینایی افراد، از زمان ایجاد لنزهای Punktal، طرح‌ها و راه‌حل‌های ابتکاری لنز تولید کرده است.

لنزهای پیشرونده
لنزهای DriveSafe
لنزهای دیجیتال
لنزهای EnergizeMe

امتیاز :
5/5

مطالب مرتبط

هر آنچه که درباره عینک های UV400 (ضد اشعه ماوراء بنفش) باید بدانید.

هر آنچه که درباره عینک های UV400 (ضد اشعه ماوراء بنفش) باید بدانید.

عینک UV400 چیست و چه ویژگی هایی دارد؟ عینک های ضد اشعه ماوراء بنفش (عینک UV400) ابزاری مهم برای محافظت از سلامت چشم ها در برابر اثرات مخرب اشعه های ماوراء بنفش خورشید محسوب می‌شوند. این مقاله به بررسی مفهوم و فواید عینک‌های UV400 پرداخته و نقش آنها در کاهش خطرات اشعه ماوراء بنفش برای چشم‌ها را تشریح می‌کند. اشعه های ماوراء بنفش (UV) خورشید، به ویژه اشعه های UVA

ادامه مطلب »

چشم‌هایتان در معرض خطر دیابت هستند؟

بیماری چشم دیابتی چیست؟ بیماری چشم دیابتی یا Diabetic Eye گروهی از مشکلات چشمی است که می تواند افراد دیابتی را تحت تاثیر قرار دهد. این شرایط شامل رتینوپاتی دیابتی، ادم ماکولا دیابتی، آب مروارید و گلوکوم است. با گذشت زمان، دیابت می تواند به چشم آسیب برساند که می تواند منجر به ضعف بینایی یا حتی نابینایی شود. اما شما می توانید با مراقبت از دیابت خود اقداماتی را

ادامه مطلب »
مقایسه انواع جنس‌ های فریم عینک

مقایسه انواع جنس‌ های فریم عینک

انواع جنس های استفاده شده در فریم عینک ها جنس فریم عینک یکی از مهم ترین ویژگی های هر عینک است که شما باید نسبت به سلیقه، نیاز و کاربرد خود یکی از آنها را انتخاب و استفاده نمایید. این که برای چه کاربرد و استفاده ای از چه فریمی استفاده کنید یک موضوع مقاله مهم است که در این مقاله به بخشی از آن خواهیم پرداخت تا شما انتخاب

ادامه مطلب »
تغییر نمره چشم

عوامل موثر در تغییر نمره چشم: از وراثت تا دیابت

عوامل موثر در تغییر نمره چشم نمره چشم یا شماره چشم، معیاری برای سنجش قدرت بینایی و انکسار نور در چشم است. این نمره به واسطه معاینات چشم پزشکی و با استفاده از دستگاه های مختلف، مانند اپتومتر و فوندوسکوپ، تعیین می شود. تغییرات نمره چشم، پدیده ای رایج است که می تواند در طول زندگی افراد رخ دهد. این تغییرات می توانند به صورت افزایش یا کاهش نمره چشم

ادامه مطلب »
Size
Home
Shopping
User-Panel
مشاوره

مشاوره رایگان